De zweefduik naar het pensioen

Het pensioenplan dat ik bij mijn werkgever heb, kijkt naar de datum waarop ik met pensioen zou mogen en bepaalt op basis daarvan welk deel van de beleggingen in aandelen en welk deel in obligaties gestopt wordt. Vanaf twintig jaar vóór mijn pensioendatum wordt er al lineair afgebouwd in het percentage aandelen en wordt het percentage obligaties verhoogd. Ik heb een defined contributions plan (beschikbare-premiesysteem), waarbij ik zelf kan bepalen hoe agressief ik mijn pensioengeld wil beleggen. Het neutrale profiel belegt ongeveer voor 60% in aandelen en voor 40% in obligaties, grafisch ziet de zweefduik van de aandelen er ongeveer zo uit:

pensioenplan
De allocatie aan obligaties en aandelen

De reden hierachter is vrij intuïtief, naarmate je dichter bij het eindpunt komt, heb je minder tijd om grote verliezen te compenseren. In 2008 is tijdens de kredietcrisis de MSCI World index in euro’s bijna 38% gedaald. Je kan je vast voorstellen wat voor een effect dat heeft op iemand die volledig in aandelen zat en eind 2007 bijna genoeg had om met pensioen te gaan. Diegene zal óf met minder genoegen moeten nemen, óf een aantal jaar langer moeten doorwerken.

Wanneer je geld binnen vijf jaar nodig denkt te hebben, is het niet aan te raden dit in aandelen te stoppen. Wanneer mijn pensioenfonds het geld binnen vijf jaar gaat uitkeren, stopt het het geld in obligaties om ervoor te zorgen dat ik niet met minder met pensioen ga dan wat ik vijf jaar eerder had kunnen krijgen. De langste periode waarin aandelen onder water stonden in de Verenigde Staten was ongeveer vijftien jaar (tijdens de Grote Depressie). Kortlopende Amerikaanse staatsobligaties hebben echter nooit meer dan vijf procent verloren in één jaar. Het afbouwen naar een gespreide portefeuille van staatsobligaties lijkt dan ook een goed recept om een teleurstelling op de pensioendatum tegen te gaan. Uiteraard zijn de crashes en booms in de financiële markten niet te timen (achteraf zijn er altijd mensen die het wel juist hebben voorspeld, dan wel door geluk of daadwerkelijk inzicht, het probleem is dat dat niet van tevoren te bepalen is).

Een belegger zal echter niet geheel naar 0% in aandelen willen gaan, aangezien je daarmee waarschijnlijk niet genoeg groei in de portefeuille houdt om de opnames te kunnen bekostigen. In tegenstelling tot het pensioenfonds, heb jij waarschijnlijk een langere levensverwachting dan tot je 67ste, of 70ste, of wat het dan ook mag zijn tegen die tijd. Een eenvoudige regel is om de hoeveelheid in aandelen in een percentage van je leeftijd te nemen en het overige in vast renderende (fixed income) beleggingen te stoppen zoals kortlopende obligaties of spaardeposito’s. Een andere regel die voor de meeste beleggers werkt, is om in de opbouwfase tot het pensioen 60% in aandelen te zitten en na de pensioendatum op 40% in aandelen over te gaan.

beurscrash
Hoe voelde jij je op de bodem van de kredietcrisis-put?

De verhouding tussen aandelen en obligaties is één van de belangrijkste factoren in het behalen van het eindresultaat. Bij een vaste verhouding aan te houden waarbij je jaarlijks balanceert, profiteer je bovendien van het hoog verkopen en laag bijkopen. Ik kan aanraden deze link eens te bekijken en je in te beelden welk verlies jij in één jaar kan tolereren. Denk tevens terug hierbij hoe jij de vorige crisis doorstond, dat is vaak een goede inschatting van hoe risico tolerant je bent. Hoe je je na een paar jaar stijgende beurs voelt, is waarschijnlijk een wereld van verschil van hoe je je in de put van de crisis voelt.

De informatie in dit stuk reflecteert mijn persoonlijke mening en bevindingen. Als je fouten aantreft of suggesties hebt, hoor ik die graag. Dit is niet bedoeld als beleggings- of belastingadvies of een aansporing tot aankoop van bepaalde effecten. Zie voor meer informatie de disclaimer.
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmailFacebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

2 reacties op “De zweefduik naar het pensioen

  1. ik heb nog een collectieve beleggingsverzekering lopen van een oud werkgever, die de premie investeert in eigen fondsen van de verzekeraar met 1.4% lopende kosten. Uiteraard bieden ze alleen fondsen aan die ze zelf beheren. Het zou wettelijk geregeld moeten worden dat ze ook index fondsen van anderen aanbieden.
    Ook bij mij bouwen ze af naar obligaties, maar naar mijn smaak eigenlijk te snel. Het probleem is dat er geen uitloop periode is, de einddatum zou flexibel moeten worden, bijvoorbeeld een verlenging tot 5 jaar, zodat je een crash kan overleven zonder al 5 jaar of langer voor de einddatum naar obligaties te moeten gaan.

    • Is inderdaad vervelend dat ze überhaupt afbouwen tot nul, maar snap het vanuit de optiek van de verzekeraar/pensioeninstelling wel omdat ze niet een paar jaar voor einddatum ineens de waarde flink willen laten dalen. Het zou al helpen als je niet verplicht annuïteiten zou moeten kopen van vrijkomend pensioen of tussentijds geld mag opnemen, maar denk dat het voor het gros van de bevolking wel een prima systeem is. Wat meer keuzevrijheid (en lagere kosten!) zou ik zeker niet negatief tegenover staan.

Laat een reactie achter